Want to create an interactive transcript for this episode?
Podcast: خصوصی - Khosousi
Episode: Dele Divaneh - Mohammadreza Lotfi & Nasser Farhangfar
Description: دل دیوانه اجرای خصوصی در شور مرکب و بیات ترک ۲۲ خرداد ۱۳۶۲، منزل یوسف موسویزاده سهتار و آواز: محمدرضا لطفی تنبک و آواز: ناصر فرهنگفر طراح عکس روی کاور: مسعود عمویی در این شب چندین اجرای خصوصی ضبط شده که قسمتی ازین اجرا در آلبوم «همیشه در میان» به صورت آلبوم رسمی منتشر شده است.قسمت افشاری این شب را قبلا در آلبوم افشار منتشر کرده بودیم.آلبوم پیش رو مربوط به بقیهی اجراهای این شب است. که بخش اول در دشتی، شور و ابوعطاست. بخش دوم در بیات ترک اجرا شده که قبلا حدود ۱۰ دقیقه از آن در آلبوم صدسال سهتار نشر ماهور منتشر شده بود.ممکن است اجراهای دیگری هم در این شب ضبط شده باشد ولی طبق آرشیو آرش فرهنگفر فقط همین اجراها در اختیار ماست.غم عشقت بیابان پرورم کردهوای بخت بیبال و پرم کردبمو گفتی صبوری کن صبوریصبوری طرفه خاکی بر سرم کرد**************دلی دیرم خریدار محبتکز او گرم است بازار محبتلباسی بافتم بر قامت دلزپود محنت و تار محبت**************هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکندوان که میکند سیر صورتت، وصف آفریننده میکندهر گه از درش خیمه میکنم، جامه میدرم، نعره میزنممن به حال دل گریه میکنم، دل به کار من خنده میکند**************ساقیا! بده جامی، زان شراب روحانیتا دمی بیاسایم...**************دل دیوانه از آن شد که نصیحت شِنَوَدمگرش هم ز سرِ زلفِ تو زنجیر کنمصَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟تا به کِی در غمِ تو نالهٔ شبگیر کنم؟**************دل بردی از من به یغما ای ترک غارتگر مندیدی چه آوردی ای دوست از دست دل بر سر مناول دلم را صفا داد آیینهام را جلا دادآخر به باد فنا داد عشق تو خاکستر من**************به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیمبه کنار من بنشینی و به کنار خود بنشانیممن اگر چه پیرم و ناتوان تو ز آستان خودت مرانکه گذشته در رهت ای صنم همه روزگار جوانیم**************هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکندوان که میکند سیر صورتت، وصف آفریننده میکندهر گه از درش خیمه میکنم، جامه میدرم، نعره میزنممن به حال دل گریه میکنم، دل به کار من خنده میکندگاه میدهد جام می به جم، گاه میزند پشت پا به غمپیر می فروش از سر کرم، کارهای ارزنده میکندگر در این چمن من به بوی یار، زندگی کنم بس عجب مدارکز شمیم خود باد نوبهار، خاک مرده را زنده میکند