Want to create an interactive transcript for this episode?
Podcast: خصوصی - Khosousi
Episode: Golhaye Shajarian - Golhaye Tazeh 140
Description: #گلهای_شجریان (۷۶) گلهای تازه ۱۴۰ - دستگاه چهارگاهخوانندگان: محمدرضا #شجریان و سیمین غانمتار: فرهنگ #شریف ویولن: علی #تجویدی گوینده: رضا معینی غزل آواز: حافظ شعر تصنیف: سلمان ساوجی تا توانی مده از کف به بهار ای ساقیلب جوی و لب جام و لب یار ای ساقینوبهار است و گل و سبزه و ما عمرِ عزیزمیگذاریم به غفلت، مگذار ای ساقیلب جوی و لب جام و لب یار ای ساقیموسم گل نَبُوَد توبۀ عشّاق درستتوبه یعنی چه؟ بیا باده بیار ای ساقیشاهد و باغ و گل و مُل همه خوبند ولییار خوش خوشتر از این هر سه چهار ای ساقیتا توانی مده از کف به بهار ای ساقیلب جوی و لب جام ولب یار ای ساقی********رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمیدوظیفه گر برسد مَصرفش گُل است و نبیدصَفیر مرغ برآمد بَطِ شراب کجاستفغان فتاد به بلبل نقابِ گُل که کشیدز روی ساقیِ مهوش گلی بچین امروزکه گِردِ عارضِ بُستان خطِ بنفشه دمیدچنان کرشمۀ ساقی دلم ز دست بِبُردکه با کسِ دگرم نیست برگ گفت و شنیدمن این مُرَقّعِ رنگین چو گل بخواهم سوختکه پیرِ باده فروشش به جرعهای نخریدن این مُرَقّعِ رنگین چو گل بخواهم سوختکه پیرِ باده فروشش به جرعهای نخریدبهار میگذرد، بهار میگذرد دادگسترا دریابکه رفت موسم و حافظ هنوز مُی نچشید